Met pensioen

Hoera,

ik mocht met pensioen. Nu ja, ik móést met pensioen. Of meer nog: Ik werd volledig afgekeurd en vriendelijk verzocht op te zouten. Alhoewel vriendelijk... en ook niet verzocht. Ik werd plots door de UWV verteld dat met terugwerkende kracht mijn herkeuring had geleid tot volledige afkeuring. Mijn baas deed er het zwijgen toe, totaal, behalve een laatste loonstrook deze maand met daarop een verrekening: Euro 3,45 zou ik ontvangen.

Zo dan. Geen communicatie of berekening, geen keuzeopties of begeleiding. Ondanks zeer vaak herhaalde toezeggingen door Arbo-arts Ad Vorselaars of rector Gijsbert van der Beek. 

Ze snapten dat mijn werk gerelateerde burn-out een ernstige mentale situatie was, dat ik heel noeizaam kan volgen wat mij wordt verteld en dat cijfertjes of computerschermen mij paniekstoornissen geven. Daarom zou ook in alles Anja worden betrokken, mijn slimme vrouw en afdelingsdirecteur aan de Hogeschool van Rotterdam. Echt. Beloofd ! Nee dus.