Fake verleden

 

 

Stel dat je je leven even op een liniaal zet, soort tijdbalk.

De eerste 8 jaar leken een gelukkige kindertijd. daarna kwam het besef dat er iets niet klopte en vervolgens de schaamte en achteraf het besef van misbruik. 

In je 20er jaren ontmoet je eerst de ware liefde die niet waar bleek (dankjewel ouders), en toen je huwelijksliefde.... die na 25 jaar ook niet de ware bleek, evenmin als AL je vrienden.

De tweede keer dat je dan trouwt is het best snel en na 12 jaar samen ontdek je dat ook de samen nieuw gedachte start en nieuwe herinneringen en tradities geen bodem hebben. 

Inmiddels ben je 61 en zet ook de baas en je collega's je bij oud vuil. Weg fijne contacten, zingeving en herinneringen dat je er toe deed.

De langlopende lijn die ik als geschiedenisleraar graag ik tastbare herinneringen vastleg is geminimaliseerd omdat er geen vrienden, geen familie, geen actuele bezoeken of mensen zijn die iets over de afgelopen 60 jaar dierbaar met je willen herinneren.

Mijn leven is :