Perron 12

  [09:23, 12-11-2022] Peter Vossepoel Nw: Ik zit veel aan je te denken. Voel me verbonden. Hoe is het nu? Kan ik je morgen bellen? [09:25, 12-11-2022] Peter Vossepoel Nw: Je app plaatje van een woedende oude man vind ik treffend! [10:24, 12-11-2022] Joel Ulfman: Hoi Peter, dankjewel en dat wéét ik ook hoor. Het is nu weer wat stabieler, een stevig gesprek met mijn shrink en met Anja hebben me goed geholpen weer te "aarden" , ik ben overvallen door mijn eigen van-slag-zijn door alles. Morgenmiddag ben ik weg, maar in de ochtend zit ik "op de bank" dus kan goed ! Ja die foto is mijn stripheld, eigenlijk antiheld, Nestorix uit Asterix. Ik zou willen dat ik als hij kon zijn, lekker exploderen als iets mis gaat in plaats van binnenvetten en imploderen.

  Em weer zit ik beneden, ondanks de rescue. Eenzaam tot op het bot. Zou ze nu echt niet horen of merken dat ik er uit ben? Wat een troost zou het zijn als ze éven verbonden zou zijn door te komen vragen hoe het gaat. Even die voetstappen horen op de trap.

  Ik mis je. Dat had ik een maandje terug gezegd voor we gingen slapen. De volgende ochtend vroeg ze me er naar. Ik zei dat ik haar miste, Ons miste, ons lichamelijke samenzijn. "Daar kan ik dus helemaal niets mee", en het onderwerp was afgedaan. Toen we elkaar leerden kennen en samen uitgingen was Anja niet van het aanraken, niet van het kussen. Ik verlangde daar naar en heel langzaam ontwikkelde zich dat. Ik zei dat het ons geheime wapen was, want we konden niet al te vaak samen zijn maar we konden wel ons verlangen uitten, overal, zonder maatschappelijke gene, kussen is immers aanvaard. Na ongeveer een jaar samen vroeg ik haar waarom het kussen aan het verdwijnen was. "We hebben nu immers toch wel uitgebreid seks?" was haar verklaring. Enkele jaren terug hadden we een ernstige crisis samen. Samen tegenover die crisis bedoel ik. Anja was zwaar aangeslagen en maanden uit haar balans, viel enorm af en bleef daarna duidelijk magerder. We knuffelden veel zonder dat da...

                                                                     God, ik voel me zo diepteloos leeg, alsof er geen enkele weerklank van mij terug komt, geen echo van mijn Bestaan. Alsof het Licht in mij langzaam verflauwd en niet meer weerspiegeld in de Spiegel van wezenlijk contact God, waar is die wind die ooit waaide door mijn Ziel, doe mij zo maar optilde als ik mijn armen spreidde. De stille Kracht die onzichtbaar tastbaar tintelde, die stof wegblazende frisheid en blijmakende echtheid. Alle zintuigen voelden als het eerste voelen, het eerste zien, een Zin horen, een diepe vreugde ruiken en een gewichtloosheid tasten. God, wat is deze donkerte die aanzwelt in de onstuurbare geestelijke onrust, de horizon die schijnbaar opgeslokt wordt door een ontastbare mist. Een zwaarte die me zo bizar verlamd  en m...

  Het gezonde effect van muziek op de hersenen 22 december 2013   door  Juglen Zwaan In tegenstelling tot populaire opvattingen, is muziek echt meer dan alleen maar fijn om naar te luisteren. Het voedt ook onze geest. Of je nu de opzwepende deuntjes van Lady Gaga te gek vindt of de snelle raps van Jay-Z, het zal je verheugen dat muziek dus een diepgaand effect heeft op de hersenen. Hier volgen een paar opzienbarende effecten op de geest, die je kunt verwachten als je gewoon luistert naar je favoriete muziek. Muziek versterkt je geheugen Vergeet je altijd waar je je sleutels hebt neergelegd? Geheugenverlies kan een teken van veroudering zijn, maar je hoeft je leven er niet door te laten verpesten. Geef je geheugen weer een boost door te luisteren naar je favoriete nummers. Maar hoe versterkt muziek dan je geheugen? Volgens deskundigen kan muziek vele hersengebieden stimuleren – met inbegrip van de hippocampus, het gebied dat het langetermijngeheugen aanstuurt. Muziek vergr...

  Op zoek naar dat gevoel, lastig, weemoedig, vol, en eigenlijk wil ik dat niet, want it hurts. Big time. En toch moet ik het kunnen voelen ergens , ik wil het mogen voelen. De ontroering. Die mogen delen. Maar muziek gaat diep mijn ziel in. En die ziel wil verbintenis. Herkenning en weerklank, mede-ervaring, verwondering en zo je wilt: Vervoering. Als ik vroeger alleen was met mijn muziek, of als ik een liedje schreef, als ik experimenteerde met mijn gitaar of heel af en toe op een ander instrument....., als mijn stem opging in de akkoorden, als mijn gitaar de tegenakkoorden speelden tegen Erik, Jeroen, Frits of Froukje, als mijn stem de tweede laag hervond in een melodie...., als de stiltes mochten zijn en voelen gewoon gebeurde. Als mijn ziel mocht tasten naar die Schepper áchter de muziek. Als mijn antenne signalen vond, als mijn vragen en emoties verklankt raakten en er een soort vervoering was. Ooit gingen Erik en ik voor een optreden naar Kampen met de trein vanuit Deventer....